Selecteer een pagina

Mijn vader knipte vroeger recensies uit de OOR (een muziekblad) en stopte die bij CD’s die hij had gekocht. Ik begreep het als kind niet; waarom hij tijd en moeite in recensies stak van albums die hij al had gekocht.

Het waren allemaal goede recensies, dat wil zeggen; recensies die lovend waren. Van CD’s die hij had die slechte recensies kregen ontbrak het papiertje. Hoezeer hij ook zijn best deed ‘kwaliteit’ te kopen, als Rolling Stones-liefhebber ontkom je toch niet aan een incidentele miskoop. “Hier Pa, deze 1-ster recensie van de nieuwe Stones had je nog niet uitgeknipt.” Hij deed altijd alsof hij mij niet hoorde.

Toen ik begon met het kopen van games begon ik ook eindelijk mijn vader te begrijpen. Ik begon naar recensies te smachten. Naar goede recensies en waarvoor ook gold dat het recensies betroffen die lovend waren. Niet per se goed geschreven.

Mijn aankopen werden erdoor gedreven. Maar ook tijdens het spelen van een spel bleef ik recensies lezen. Wanneer ik iets heel erg leuk vond, zocht ik daar continu bevestiging voor. Wanneer ik iets niet zo leuk vond – maar er wel veel geld aan uit had gegeven omdat een recensent hem goed vond – herlas ik zijn argumenten en zette dan toch stug door, de woorden in mijn hoofd resonerend.

Ik hoopte dan dat zijn enthousiasmerende woorden mij de schoonheid alsnog zouden laten inzien. Wanneer dat mislukte, wat het uiteindelijk altijd deed, voelde ik me onzeker over mijn eigen mening. Want recensenten hadden een godenstatus die de waarheid zagen en als ik het niet leuk vond, dan had ik het spel waarschijnlijk niet begrepen.

Een uitweg hieruit is haast onmogelijk. Verstand komt niet met de jaren, noch zelfverzerkerheid. En mensen die zeggen dat ‘meningen nou eenmaal verschillen’ zijn juist van het soort dat andere meningen het slechtst kan verdragen. Ik kan dat ook niet, laat ik dat vooropstellen. Maar ik denk dat ik wel een uitweg heb gevonden om ermee te leven.

Lieve pappa, ik heb de passie voor het geschreven woord van jou geërfd en daar ben ik je dankbaar voor. Laat mij iets terugdoen in vorm van een advies waarmee je onder het juk van recensie-verafgoding uikomt. Sollicititeer bij OOR! Schrijf het laatste album van de Stones (schiet wel op, ze hebben niet heel lang meer) de hemel in. Plak die vervolgens in het CD-hoesje. Luister hem met je koptelefoon op terwijl je je eigen woorden leest en geniet! Geniet van de ware vrijheid van het vinden.

Dit artikel verscheen 23 maart 2012 op Bashers.nl